گفتمان

نکاتي پيرامون متد گفتگو

1- به خاطر داشته باشيد که در يک بحث، قرار نيست کسي ” برنده” شود. اگر در نهايت به نتيجه اي که براي هر دو طرف مقبول باشد، نرسيد، آنگاه هيچ يک از طرفين پيروز تلقي نمي شوند.

2- مصالحه و سازش از انواع بهترين ابزارها براي برقراري گفتگوي سالم به شمار ميروند. پيش از اينکه بخواهيد در مورد مشکلات خود به بحث بنشينيد، بر روي تمام روش هاي ممکن در حل مشکلات خود، به دقت فکر کنيد. بايد بيشتر بر روي روش هايي تمرکز کنيد که با احتساب به آنها بتوانيد مشکلات را با يک درک دو جانبه رفع نماييد.

3-  وقتيکه زمان بحث کردن در مورد موضوعات حساس فرا مي رسد، سعي کنيد با ديد مثبت پيش برويد. به جاي اينکه يکدفعه شروع کنيد به مشاجره و جدل، گفتگو را اينطور آغاز کنيد که هر يک از شرکا بايد در رابطه به رشد و ارتقا دست پيدا کند، بعد بگوييد علاقمنديد تا در مورد پاره اي از مسائل که موجب بهبود وضعيت خودتان مي شود با او به صحبت بنشيند. بهتر است که ابتدا از مسائل مثبت شروع کنيد و بعد کم کم به سمت مسائل جدي تر، تغيير مسير دهيد.

4-  به حرف هاي طرف مقابل به دقت گوش دهيد و بازتاب فکري خود را مستقيماً به او منتقل کنيد. بايد کاري کنيد که او مطمئن شود شما حرف هايش را درک مي کنيد. اگر از عبارت ” چيزي که من از تو شنيدم اين است که ……….” يکي از بهترين راههايي است که به واسطه آن مي توانيد مطمئن شويد که منظور طرف مقابل را به درستي درک کرده ايد.

5-  براي نشان دادن “کارت وقت اضافه” هيچ ترديدي به دل راه ندهيد. اگر بحث شما بيش از اندازه حاد شود، به راحتي مي توانيد آنرا متوقف کنيد. همچنين اگر از دايره عقل و منطق خارج نيز شد، بهتر است ادامه آنرا به زمان و يا مکان ديگري که تصور ميکنيد ممکن است نتيجه بهتري بگيريد، موکول کنيد.

6-  مطمئن شويد که حرکت اعضاي بدن، حالات چهره، و تن صدايتان، با پيغامي که قصد داريد به طرف مقابل منتقل کنيد، در يک راستا قرار دارند. يکي از پژوهش هاي اخير حاکي از اين مطلب است که 55% از منظور باطني شما به وسيله حالت صورت و حرکات اعضاي بدن به طرف مقابل منتقل مي شوند. اين در حالي است که تنها 7% از مفاهيم احساساتي به صورت شفاهي قابل انتقال مي باشد.

7-  صادق باشيد، حرف هاي خود را به طور مستقيم بيان کنيد و در موضوعات عيني با هم به بحث بپردازيد. اگر وارد مشاجره اي شويد که در آن هدف خود را معين نکرده باشيد، مطمئن باشيد که به هيچ کجا نخواهيد رسيد.
8-  اگر تصور مي کنيد که نمي توانيد به نتيجه مطلوب دست پيدا کنيد، حداقل سعي کنيد بحث را با يک جمله مثبت به پايان برسانيد. مثلاً: “خوشحالم که هر دو توانستيم احساساتمان را با هم در ميان بگذاريم، بهتر است بعداً نيز در مورد اين مطلب با هم گفتگو کنيم تا به راه حل بهتري برسيم.”

9-  هيچ گاه سعي نکنيد با لحن تند شروع به خوار کردن طرف مقابل نماييد. عقايد طرف مقابل را بي ارزش فرض نکنيد و هيچ گاه او را به تمسخر نگيريد. در عوض، با دقت به حرف هاي شريک زندگي خود گوش دهيد و بعد دليل مخالفت خود را با برهان و منطق و با رعايت کامل احترام، با او در ميان بگذاريد.

10-  ادامه کار خود را رها نکنيد. اگر در حال صحبت کردن در مورد مسائل و مشکلات مالي هستيد و ناگهان بحث هاي احساسي ديگر به ميان کشيده مي شوند، بايد بدانيد که شما تنها در هر زمان تنها مي توانيد بر روي يک موضوع خاص تمرکز کنيد، در غير اينصورت نه تنها به راه حل نمي رسيد، بلکه پرخاش و نزاع نيز به وجود خواهد آمد.

گاهي اوقات شايد لازم باشد از يک نفر سوم کمک بگيريد تا بتوانيد بطور موثر با هم ارتباط برقرار کنيد. يک مشاور و يا رواندرمانگر خانواده، مي تواند مشکلاتي که حل آنها به نظر شما غير ممکن مي آيد را به راحتي از ميان بردارد .

نقل از : مردمان

پستانك

پستانك مي تواند به نوزاد شما كمك كند در فاصله وعده هاي غذا خوردن خوشحال و آرام باقي بماند. با وجود اينكه پستانكها معمولاً بي خطرند، رعايت چند قاعده براي پيشگيري از حوادث اهميت دارد.
به اين توصيه ها درباره پستانك توجه كنيد:
هرگز سعي نكنيد در خانه پستانك بسازيد، تنها از پستانكهاي يك تكه تأييد شده استفاده كنيد.
براي ثابت كردن پستانك به لباس كودكتان از يك گيره استفاده كنيد، اما هرگز پستانك را با نخ يا چيزهاي مشابه كه مي توانند دور گردن كودكتان بپيچند، به لباس او متصل نكنيد. تنها پستانكهايي را به كودكتان بدهيد كه نوك آنها توخالي هستند، از پستانكهاي پرشده با مايع پرهيز كنيد، زيرا ممكن است حاوي ميكروب باشند.
هيچ وقت پستانك را با مايع شيرين آغشته نكنيد، زيرا اين كار، كودك را در معرض پوسيدگي دندان قرار مي دهد.
پس از هر بار استفاده يا در صورتي كه پستانك روي زمين افتاده است، آن را بشوييد. اگر پستانك آسيب ديده يا شكسته است، آن را فوري دور بيندازيد.

 

وياگرا 1

فسفودي استرازنوع 5 آنزيمي است كه موجب ميشود تا ملكول cGMP   شكسته شود . زمانيكه نيتريك اكسايد وارد سلول عضله صاف ميشود ، آنزيم گوانيلات سيكلاز را تحريك ميكند تا cGTP  به cGMP   تبديل شود . cGMP   باعث ميشود تا كلسيم از د اخل سلول خارج شود و در نتيجه عضله صاف شل ميشود . حال اگر دارويي بتواند آنزيم فسفودي استراز نوع 5 را مهار كند ، ملكول cGMP   تخريب نشده و در نتيجه عضلات صاف جدار عروق بمقدار بيشتري اتساع پيدا مي كنند و در نتيجه خون بمقدار بيشتري وارد عضو شده و در آن تجمع پيدا مي كند .
سيلدنافيل اولين داروي ساخته شده از اين گروه دارويي(مهاركننده آْنزيم فسفودي استراز  5  PDE5 ) ميباشد، سپس واردنافيل و بعد تادالافيل ساخته شد. واردنافيل ساختماني مشابه سيلدنافيل دارد ولي ساختمان شيميائي تادالافيل بسيار متفاوت ميباشد . واردنافيل نسبت به سيلدنافيل قوي تر بوده و PDE5 را با بسيار بيشتر و بهتر مهار ميكند ، قسمتي از حلقه شيميائي ساختمان سيلدنافيل و واردنافيل مشابه ملكول كافئين است كه مشابهتي با حلقه ساختماني موجود در GMP    نيز دارد . حتما” بايد تحريك عصبي وجود داشته باشد تا در انتهاي رشته هاي عصبي اكسيدنيتريك ((NO  ساخته شود و وجود اين اكسيد نيتريك  باعث ميشود تا داروي مهار كننده فسفودي استراز نوع 5 فعاليتش شروع شود.0
تا بحال يازده نوع فسفودي استراز شناخته شده است . بررسي نشان داده كه 50 نوع PDE ميتواند وجود داشته باشد ولي PDE5  براي cGMP    اختصاصي ميباشد و با غلظت بسيار بالايي در عضلات صاف كورپوس كاورنوزوم وجود دارد . سيلدنافيل و واردنافيل تا حدودي روي PDE6 نيز اثر دارند ( 4 تا 10 برابر بيشتر روي PDE5 اثر دارند تا  PDE6  ) . PDE6  در شبكيه چشم وجود دارد بهمين دليل بعضي بيماران پس از مصرف سيلدنافيل دچار اختلال بينائي ميشوند . تادالافيل روي PDE11  نيز تا حدودي اثر ميكند و تا بحال اثرات ان روي PDE11 بخوبي مشخص نشده است . PDE11 در سلولهاي بيضه ، عضلات قلب ، عضلات صاف و هيپوفيز وجود دارد . عوارضي مثل سردرد ، گر گرفتگي ، كاهش فشار خون و غيره معمولا” بخاطر اثر اينداروها روي PDE5 عضلات صاف نقاط ديگر بدن ( بغير از كورپوس كاورنوزوم ) ميباشد.
علاوه بر مسايل بيوشيميائي فوق ، فارماكوكينتيك داروهاي مهار كننده PDE مثل جذب ، گردش در جريان خون ، برداشت نسجي و دفع آن نيز اثر بسيار مهمي روي ميزان اثر اين داروها دارد .
بنظر ميرسد كه مهار كننده هاي PDE5  توسط كبد متابوليزه ميشوند و بهيچ وجه توسط آنزيمهاي سلولهاي عضلات صاف كورپوس كاورنو تخريب نمي شوند ، بنابر اين بايداز اين سلولها خارج شده و پس از ورود به گردش خون به سلولهاي كبد رسيده ومتابوليزه شوند. ميزان نسبت خروج يك داروي مهار كننده PDE5  از سلولهاي عضلات صاف با مهار كننده ديگر متفاوت بوده و بنا بر اين طول اثر آن دارو به اين زمان بستگي دارد واز جائيكه اينداروها شديدا” به   PDE5 متصل مي شوند در نتيجه بسيار با تاخير از سلول خارج شده و هر چه دارو  براي PDE5  اختصاصي باشد اين اتصال محكم تر بوده و در نتيجه آن ، خروج دارو از سلول به آهستگي بيشتري انجام ميشود