نكات علمي
یکشنبه
اندازه گيري تستوسترون آزاد در مني ميتواند فونكسيون بيضه را مشخص كند كه اين مسئله در درمان اوليگوسپرمي ايديوپاتيك كمك كننده بزرگي است .
ميزان مرگ و مير بعد از انفاركتوس حاد ميوكاردبستگي به BMI ( ميزان چاقي) بيمار داشته و هر چه BMI بالاتر باشد امكان مرگ بيشتر مي شود .
در 3 تا 13 درصد موارد ، بيماري M.S بجاي سن 20 تا 40 سال ، در زير 16 سالگي ديده مي شود ولي اغلب اوقات ضايعات خفيف است .
مصرف الكل بمقدار زياد موجب كم شدن تستوسترون خون ميشود زيرا الكل روي سلولهاي ليديگ اثر منفي دارد . الكل فونكسيون سلولهاي سرتولي را نيز مختل ميكند . و روي هيپوفيزنيز اثر كرده و فعاليت اين سيستم را كاهش ميدهد و در نتيجه LH و FSH كمتري ساخته ميشود .
در عملهاي جراحي شكم ، تزريق بيشتر از 3 ليتر مايع كولوئيد يابيشتر از 500CC كولوئيد درحين عمل موجب اختلالات انعقادي بعداز عمل ميشود.
در 39% افراد سيگاري و 4% افراد غير سيگاري اختلالات نعوظي ديده ميشود .
هورمون درماني جايگزيني در خانمهاي يائسه شانس ابتلا به عوارض كيسه صفرا را دو برابر ميكند .
اسيد اوريك ميتواند از دو راه ، يكي كنترول پروليفراسيون سلولهاي آندوتليال عروق و ديگري مهار ساخته شدن نيتريك اكسايد ( NO ) موجب صدمه به جدار عروق گردد.
وياگرا 3
یکشنبه
واردنافيل:
واردنافيل از خانواده داروهاي جديد مهار كننده آنزيم فسفودي استراز نوع 5 ميباشد ، ايندارو شبيه سيلدنافيل بوده ولي ده برابر آن اثر دارد . واردنافيل براي مهار آنزيم فسفودي استراز نوع 5 نسبت به سيلدنافيل انتخابي تر عمل كرده ولي ممكنست آنزيم فسفودي استراز نوع 6 را نيز بمقدار كم مهار كند و بنا بر اين شخص دچار اختلال بينائي موقت شود . سيلدنافيل ساير فسفودي استرازها را نيز تا حدودي مهار مي كند و بيشتر عوارض سيلدنافيل بخاطر همين اثر ميباشد .
واردنافيل بخوبي از راه خوراكي جذب ميشود و مثل سيلدنافيل تحت اثر غذا يا مايعات خورده شده قرار نميگيرد ولي همراه آن الكل نبايد مصرف شود و 42 تا 54 دقيقه بعد از خورده شدن اثر ميكند . دوز آن از 5 ميلي گرم شروع و در صورت عدم اثر تا 20ميلي گرم 1 بار در روز قابل مصرف است . با دوز 20 ميلي گرم در روز روي بيشتر بيماران اثر مثبت دارد . مصرف آن همانند سيلدنافيل همراه با نيتراتها و داروهاي آلفابلوكر ( مثل پرازوسين ) ممنوع است .
تادالافيل:
تادالافيل نيز يك داروي مهار كننده آنزيم فسفودي استراز نوع 5 بوده و نسبت به واردنافيل و سيلدنافيل آهسته تر از دستگاه گوارش جذب ميشود و شروع اثر آن دو ساعت بعد از خوردن دارو مي باشد . ايندارو نيمه عمري معادل 5/17 ساعت دارد كه از نيمه عمر واردنافيل و سيلدنافيل بيشتر ميباشد و بنابر اين حدود 36 تا 48 ساعت در بدن اثر خود را دارد . امتياز تادالافيل بر سيلدنافيل و واردنافيل دراينست كه خوردن غذا يا الكل و يا سن بيمار در مصرف آن تاثيري ندارد . دوز آن 5 تا 10 ميلي گرم است كه ميتوان آنرا تا 20 ميلي گرم افزايش داد . دوز 20 ميلي گرم آن روي طيف وسيعي از بيماريهائي كه ED ايجاد ميكنند موثر است .
بزرگترين وشايعترين عارضه اينداروها سردرد و گر گرفتگي است ، گرفتگي بيني بعلت اتساع عروق بيني نيز ايجاد ميشود . اختلال در بينائي بعلت مهار آنزيم فسفودي استراز نوع 6 نيز گاهگاهي ديده ميشود . در ده تا 15 % موارد نيز درد پراكنده تمامي عضلات و دردكمر و پشت گزارش شده است .مهمترين منع مصرف آن ، همراهي اينداروها با نيتراتها و داروهاي آلفابلوكراست استثنا” تادالافيل را بهمراه 4/. ميلي گرم تام سولوزين( آلفابلوكر انتخابي )ميتوان مصرف كرد . اينداروها توسط سيستم آنزيمي سيتوكروم p-450 كبدي متابوليزه ميشوند و داروهايي كه اين سيستم آنزيمي را مهار ميكنند ( مثل اريترومايسين – كتوكونازول – آب گريپ فروت و مخصوصا” سايمتيدين ) بهمراه داروهاي مهار كننده آنزيم فسفودي استراز نوع 5 نبايد مصرف شود .
