سولفاناميدها

عوارض جانبي : شايعترين عارضه تهوع و استفراغ ودانه هاي پوستي ميباشد .گاهي موجب مرگ بخصوص در افراد مسن مي شود كه علت آن اختلالات خوني و سندروم استيونس جانسون ميباشد . در بيماران مبتلا به ايدز شديدا” عارضه ايجاد ميكنند.تب بدنبال مصرف اينداروها شايع است و واكنش هاي مرگ آوري بعلت ايجاد نكروزاپيدرم سمي نيز ديده ميشود.دركليه ميتوانند باعث سيستيت انترستيسيل و نكروزخاد توبولر بشوند.چنانچه درلوله هاي كليوي كريستاليزه شوند،ايجاد هماتوري،اوليگوري وآنوري ميكنند.عوارض خوني بسيار شايع هستند كه شامل اگرانولوسيتوزوآنمي آپلاستيك ميباشد.كاهش پلاكت ها ايجاد خونريزي ميكنندودرافراديكه نقص آنزيم G6PD دارند منع مصرف دارند.مثل تمام آنتي بيوتيكها ميتوانندفلورميكروبي روده راتغييرداده و كوليت پسودومامبرانو ايجاد كنند .

احتياطات : بهمراه اين آنتي بيوتيكها مايع بايد زيا د مصرف شود (جلوگيري از كريستاليزه شدن ) . اگر حتي چند دانه پوستي پيدا شد دارو سريعا” بايد قطع شود ( براي جلوگيري از واكنش هاي مرگ آور ). مصرف آنها در بيماريهاي كليوي ، كبد ي ، خوني ممنوع است . در صورت مصرف طولاني مدت ، هر دوهفته CBC انجام شود . در بيماران آسماتيك بسيار محتاطانه تجويز شود . در نوزادان زير دوماه مصرف نشود ( جلوگيري از كرن ايكتروس).دربيماران ايدزي مصرف نشود.نتيجه ازمايش اوره وكراتي نين خون وقندادراررامختل ميكنند.

تداخلات : اثر داروهاي ضد انعقادي ، متوتركسات و فني توئين را تشديد ميكنند . اثر نفروتوكسيك    NSAIDS  را بيشتر ميكنند ، ميزان سايكلوسپورين خون را كاهش ميدهند . اثر داروهاي ضد حاملگي را كاهش داده و موجب حاملگي ناخواسته ميشوند .

فارماكوكنيتيك : بخوبي از دستگاه گوارش جذب شده و بعلت اينكه از كليه ها دفع ميشوند، چنانچه نارسايي كليوي وجود داشته باشد ، ميزان آنها در خون بالا ميرود . در تمامي نسوج بدن منتشر ميشوند . در بزاق ، اشك و صفرا هم ديده ميشوند . از سدCNS وجفت گذشته و در شير مادر بمقدار كم وجود دارند . در كبد كونژوگه شده ( 15% ) و غير فعال ميشوند و 80% آن از ادرار دفع ميشود كه 60% آن بشكل فعال است .

تداخلات دارويي

فلوكونازول ، كتوكونازول وايتراكونازول بعلت مهار متابوليسم كبدي بنزوديازپين ها باعث افزايش  اثر بنزوديازپين ها ميشوند.

سايمتيدين سطح خوني داروهاي فوق را كاهش ميدهد .

استاتين ها اگر با فلوكونازول ، كتوكونازول و ايتراكونازول مصرف شوند باعث رابدوميوليز ( بعلت افزايش غلظت خوني استاتين ها ) ميشوند .

آميلورايد دفع ديگوكسين را افزايش داده و اثر آن را كاهش ميدهد .

آميودارون ، ديلتيازم ، ايندومتاسين ، نيفديپين ، كينيدين و وراپاميل سطح خوني ديگوكسين را بالا مي برند .

ديورتيكهايي كه هيپوكالمي ايجاد ميكنند اگر بهمراه ديگوكسين مصرف شوند ممكنست بيمار  را دچار مسموميت با ديگوكسين بكنند .

آنتي بيوتيكها بعلت تغيير در فلورميكروبي روده ميتوانند متابوليسم ديگوكسين را مختل كرده و باعث مسموميت بيمار شوند .

سايمتيدين سطح خوني آميودارون را بالا ميبرد.

كاپتوپريل غلظت خوني ديگوكسين را تا 30% بالا ميبرد